🇪🇸 Premio Nobel a la Incongruencia
English below
Português abaixo
Nederlands hieronder
Cada vez que se estrena una nueva incongruencia, el mundo parece sorprenderse como si fuera la primera, cuando en realidad no es más que una más en la larga cadena de contradicciones de la historia. Lo mismo ocurrió cuando unos pocos oportunistas llamaron “descubrimiento” a la invasión, la apropiación y el despojo de tierras; cuando el genocidio de pueblos enteros fue disfrazado de “civilización”; cuando se impusieron dictaduras y se justificaron bajo falsas banderas de libertad.
Ese mismo eco de odio y dominación resuena hoy con nuevas formas, pero con las mismas excusas y los mismos patrones que han acompañado los crímenes de siempre y condenan a la amnesia colectiva para ver hoy un nuevo genocidio cometido por los mismos que vieron morir a sus abuelos en Auschwitz.
Ese monstruo con tentáculos de poder insiste en sancionar a quienes luchan por defender la vida, por existir tomando sus propias decisiones. Durante décadas de resistencia, han sido inscritos injustamente en listas de terroristas, como es el caso de Cuba, que, si hoy nos sorprendiera un desastre, serían sus médicos los primeros en acudir a auxiliar.
La incongruencia también se exhibe en los escenarios donde se glorifica a los verdugos: en premiaciones que celebran a los responsables de la guerra, en concursos donde ciertos países parecen tener privilegios eternos, o cuando se otorga un premio Nobel de la Paz a un presidente que, al igual que sus antecesores y sucesores, ha financiado la violencia y la destrucción.
No debería sorprendernos. Esos premios, barnizados de prestigio, no son más que vino barato en copa dorada: símbolos vacíos que se entregan a figuras carentes de prestigio y dignidad como lo es Corina Machado, que apoya el genocidio, instiga la violencia política o intenta derrocar a un gobierno legítimo con el respaldo del poder extranjero. Resulta profundamente contradictorio que, mientras tanto, en Caracas se haya celebrado recientemente la Cumbre por la Paz, convocada por el presidente constitucional Nicolás Maduro Moros, en defensa del diálogo y la soberanía.
Ante tantas evidencias, no queda duda: las fuerzas del fascismo no descansan. Repiten una y otra vez sus tácticas de agresión, mostrando que no estamos frente a hechos aislados, sino ante una amenaza global que pretende someter a los pueblos mediante la manipulación, la violencia y la mentira.
Esta realidad debería ser motivo suficiente para dejar de lado las parcialidades y abrir los ojos ante la magnitud del peligro. Es tiempo de asumir la lucha colectiva de todos los pueblos oprimidos, de unirnos en un mismo frente, levantar la voz y denunciar con fuerza hasta alcanzar la justicia que tanto se clama en las calles.
Si no comprendemos la naturaleza global del opresor, no podremos vencer esta batalla.
Solo la unidad popular, la solidaridad entre los pueblos y la defensa firme de la verdad nos conducirán a la victoria.
¡Por la dignidad, la paz y la justicia de los pueblos!
¡Hasta la victoria siempre!
🇬🇧 Nobel Prize for Incongruence
Each time a new incongruence emerges, the world seems astonished as if it were the first, when in truth it is just another link in the long chain of contradictions throughout history. The same thing happened when a few opportunists called “discovery” what was truly invasion, appropriation, and land theft; when the genocide of entire peoples was disguised as “civilization”; when dictatorships were imposed and justified under false banners of freedom.
That same echo of hatred and domination still resounds today in new forms, yet with the same excuses and patterns that have always accompanied these crimes—condemning humanity to collective amnesia so that now we witness a new genocide committed by the very same forces whose ancestors perished in Auschwitz.
That monster with tentacles of power insists on sanctioning those who struggle to defend life, to exist on their own terms. For decades of resistance, they have been unfairly labeled as terrorists—like Cuba, which, if a disaster struck today, would have its doctors among the first to offer aid.
Incongruence also parades itself in the spaces where executioners are glorified: in award ceremonies celebrating the architects of war, in contests where certain countries seem to enjoy eternal privilege, or when a Nobel Peace Prize is given to a president who, like those before and after him, has financed violence and destruction.
We should not be surprised. These awards, polished with false prestige, are nothing but cheap wine in a golden cup: empty symbols bestowed upon figures devoid of honor and dignity, such as Corina Machado, who supports genocide, fuels political violence, and seeks to overthrow a legitimate government with the backing of foreign powers. It is deeply contradictory that, at the same time, Caracas recently hosted the Summit for Peace, convened by constitutional president Nicolás Maduro Moros, in defense of dialogue and sovereignty.
In light of so much evidence, there is no doubt: the forces of fascism do not rest. They repeat their tactics of aggression again and again, proving that we are not facing isolated events, but a global threat that seeks to subjugate nations through manipulation, violence, and lies.
This reality should be reason enough to set aside partiality and open our eyes to the magnitude of the danger. It is time to embrace the collective struggle of all oppressed peoples, to unite in a single front, raise our voices, and denounce with strength until justice—the justice so long demanded in the streets—is achieved.
If we do not understand the global nature of the oppressor, we cannot win this battle.
Only popular unity, solidarity among peoples, and a steadfast defense of truth will lead us to victory.
For the dignity, peace, and justice of the peoples!
¡Hasta la victoria siempre!
🇳🇱 Nobelprijs voor Incongruentie
Telkens wanneer er een nieuwe incongruentie verschijnt, lijkt de wereld verrast alsof het de eerste is, terwijl het in werkelijkheid slechts een nieuwe schakel is in de lange keten van historische tegenstrijdigheden. Hetzelfde gebeurde toen enkele opportunisten “ontdekking” noemden wat in feite invasie, toe-eigening en landroof was; toen de genocide op hele volkeren werd vermomd als “beschaving”; toen dictaturen werden opgelegd en gerechtvaardigd onder valse vlaggen van vrijheid.
Diezelfde echo van haat en overheersing weerklinkt vandaag in nieuwe vormen, maar met dezelfde excuses en patronen die altijd de misdaden van de macht hebben begeleid—en de mensheid veroordelen tot collectief geheugenverlies, zodat we nu opnieuw getuige zijn van een genocide gepleegd door dezelfde machten wier grootouders stierven in Auschwitz.
Dat monster met zijn tentakels van macht blijft degenen sanctioneren die strijden om het leven te verdedigen, om te bestaan op basis van hun eigen beslissingen. Na tientallen jaren van verzet zijn zij onterecht op terroristische lijsten geplaatst—zoals Cuba, dat, als er vandaag een ramp zou plaatsvinden, zijn artsen als eersten zou sturen om hulp te bieden.
De incongruentie wordt ook tentoongesteld op podia waar de beulen worden verheerlijkt: bij prijsuitreikingen die de verantwoordelijken voor oorlog vieren, bij wedstrijden waar bepaalde landen eeuwige privileges lijken te hebben, of wanneer een Nobelprijs voor de Vrede wordt toegekend aan een president die, net als zijn voorgangers en opvolgers, geweld en vernietiging heeft gefinancierd.
We zouden niet verbaasd moeten zijn. Deze prijzen, gepolijst met vals prestige, zijn niets meer dan goedkope wijn in een gouden beker: lege symbolen die worden uitgereikt aan figuren zonder eer of waardigheid, zoals Corina Machado, die genocide steunt, politiek geweld aanwakkert en probeert een legitieme regering omver te werpen met buitenlandse steun. Het is diep tegenstrijdig dat tegelijkertijd in Caracas onlangs de Top voor de Vrede plaatsvond, bijeengeroepen door de grondwettelijke president Nicolás Maduro Moros, ter verdediging van dialoog en soevereiniteit.
Gezien zoveel bewijs bestaat er geen twijfel: de krachten van het fascisme rusten niet. Ze herhalen hun agressieve tactieken steeds opnieuw, en tonen aan dat we niet te maken hebben met geïsoleerde gebeurtenissen, maar met een mondiale bedreiging die volkeren wil onderwerpen door manipulatie, geweld en leugens.
Deze realiteit zou genoeg reden moeten zijn om partijdigheid opzij te zetten en onze ogen te openen voor de omvang van het gevaar. Het is tijd om de gezamenlijke strijd van alle onderdrukte volkeren op te nemen, ons te verenigen in één front, onze stemmen te verheffen en met kracht te blijven aanklagen totdat de gerechtigheid die op straat wordt geëist, werkelijkheid wordt.
Als we de wereldwijde aard van de onderdrukker niet begrijpen, kunnen we deze strijd niet winnen.
Alleen volkseenheid, solidariteit tussen de volkeren en een standvastige verdediging van de waarheid zullen ons naar de overwinning leiden.
Voor de waardigheid, de vrede en de rechtvaardigheid van de volkeren!
¡Hasta la victoria siempre!
🇵🇹 Prêmio Nobel da Incongruência
Cada vez que surge uma nova incongruência, o mundo parece surpreender-se como se fosse a primeira, quando na verdade é apenas mais um elo na longa corrente de contradições da história. O mesmo aconteceu quando alguns oportunistas chamaram de “descobrimento” o que foi, na verdade, invasão, apropriação e roubo de terras; quando o genocídio de povos inteiros foi disfarçado de “civilização”; quando ditaduras foram impostas e justificadas sob falsas bandeiras de liberdade.
O mesmo eco de ódio e dominação ressoa hoje em novas formas, mas com as mesmas desculpas e os mesmos padrões que sempre acompanharam os crimes do poder—condenando a humanidade a uma amnésia coletiva que permite assistir a um novo genocídio cometido pelos mesmos que viram seus avós morrerem em Auschwitz.
Esse monstro com tentáculos de poder insiste em sancionar aqueles que lutam para defender a vida, para existir tomando suas próprias decisões. Durante décadas de resistência, foram injustamente inscritos em listas de terroristas—como é o caso de Cuba, que, se hoje nos surpreendesse um desastre, teria seus médicos entre os primeiros a socorrer.
A incongruência também se mostra nos palcos onde se glorificam os algozes: em premiações que celebram os responsáveis pela guerra, em concursos onde certos países parecem ter privilégios eternos, ou quando se concede um Prêmio Nobel da Paz a um presidente que, como seus antecessores e sucessores, financiou a violência e a destruição.
Não deveria causar espanto. Esses prêmios, polidos com falso prestígio, não passam de vinho barato em taça dourada: símbolos vazios entregues a figuras sem honra nem dignidade, como Corina Machado, que apoia o genocídio, instiga a violência política e tenta derrubar um governo legítimo com o apoio de potências estrangeiras. É profundamente contraditório que, ao mesmo tempo, em Caracas tenha ocorrido recentemente a Cúpula pela Paz, convocada pelo presidente constitucional Nicolás Maduro Moros, em defesa do diálogo e da soberania.
Diante de tantas evidências, não resta dúvida: as forças do fascismo não descansam. Repetem incessantemente as suas táticas de agressão, mostrando que não estamos diante de fatos isolados, mas de uma ameaça global que busca subjugar os povos por meio da manipulação, da violência e da mentira.
Essa realidade deveria bastar para deixarmos de lado as parcialidades e abrirmos os olhos para a dimensão do perigo. É hora de assumir a luta coletiva de todos os povos oprimidos, unir-nos em uma só frente, erguer a voz e denunciar com firmeza até que a justiça, tão exigida nas ruas, seja alcançada.
Se não compreendermos a natureza global do opressor, não poderemos vencer esta batalha.
Somente a unidade popular, a solidariedade entre os povos e a defesa firme da verdade nos conduzirão à vitória.
Pela dignidade, pela paz e pela justiça dos povos!
¡Hasta la victoria siempre!
No hay comentarios.:
Publicar un comentario